Deze site is in het Nederlands. This site is in Dutch — prefer English?
Portret van Soraya

Ervaringsverhaal

Soraya (65): "Ik wilde rust. Toen zag ik wat er om me heen gebeurde."

Soraya·65 jaar·Amsterdam-Zuidoost·Oud-verpleegkundige

Soraya (65) werkte 38 jaar als verpleegkundige in een ziekenhuis en daarna in de thuiszorg in Amsterdam-Zuidoost. "Toen ik stopte, dacht ik: rust. Eindelijk rust. De zorg is zwaar — fysiek en mentaal. Ik wilde even niet meer."

Maar Zuidoost is een hechte gemeenschap. "Mensen uit mijn straat bleven me vragen om hulp. 'Soraya, mijn moeder slikt haar pillen niet — kun je even komen?' 'Soraya, mijn tante is in de war — wat moet ik?' Ik kon het niet over mijn hart verkrijgen om nee te zeggen."

Wat haar opviel was een patroon. "Veel oudere Surinaamse vrouwen — vooral van mijn moeders generatie — verdwenen langzaam achter de voordeur. Hun mannen waren overleden, kinderen op het werk, kleinkinderen druk. Ze spraken vaak slecht Nederlands voor formele zorg, en de drempel naar Nederlandse instanties was hoog. Een hele generatie verdween achter de voordeur. Dat kon ik niet aankijken."

Vier maanden na haar pensioen riep Soraya zes vrouwen uit haar netwerk bijeen aan haar keukentafel. "Allemaal oud-zorgmensen, allemaal Surinaams-Nederlands. Ik zei: we kennen elkaars buren, we spreken de taal en de cultuur. Laten we onszelf inzetten."

“Een hele generatie Surinaamse vrouwen verdween achter de voordeur. Dat kon ik niet aankijken.”

Anderhalf jaar later is dat keukentafel-initiatief uitgegroeid tot een buurtnetwerk van 28 vrijwilligers dat wekelijks bij 60+ huishoudens langsgaat. "Niet voor de zorg zelf — daar zijn professionals voor. Maar voor het sociale: een gesprek, een wandeling naar de markt, helpen met een brief van de gemeente begrijpen."

Soraya werkt er nu drie ochtenden per week aan. "Het kost me energie, ja. Maar het geeft ook veel terug. Ik ben dezelfde verpleegkundige, alleen zonder ziekenhuis-protocollen. Ik krijg te horen wat het echt betekent voor mensen — dingen die ik in mijn werkjaren niet hoorde omdat ik geen tijd had om te luisteren."

Haar advies aan anderen met een zorgachtergrond? "Je vaardigheden verdwijnen niet bij je afscheidsborrel. Kijk wie er om je heen wonen die jouw kennis nodig hebben. Je hoeft geen grote organisatie te starten — begin met zes vrouwen aan een keukentafel."

Herken jij iets in dit verhaal?

Vertel het jouwe — het inspireert anderen die nu twijfelen.

Deel jouw verhaal →

Lees ook

Praktische gidsen die je helpen je volgende fase vorm te geven.

Deze website gebruikt cookies

Wij gebruiken cookies om je ervaring te verbeteren, inhoud te personaliseren en verkeer te analyseren. Door op "Alles accepteren" te klikken, ga je akkoord met ons gebruik van cookies. Je kunt je voorkeuren ook aanpassen of meer informatie vinden in ons cookiebeleid.